نام سترگ و عظیم اگوست رودن هنرمند پرشوقوخلاق همواره بر فراز اسمان مجسمه سازی سده ی نوزدهم اروپا خودنمایی می کند.نخستین سرویس مفرغی او (مرد بینی شکسته)به خاطر زمخت ناتراشیده وبه ظاهر ناقص ماندنش از سوی (سالن)رد شد.رودن در سراسر عمر طولانی اش با وجود تاثیر زیادی که از دوناتلو مجسمه ساز فرانسوی عصر گوتیک و میکل انژ پذیرفته بود اثار شاخص خود را با ویژگی های بیانی و سبک شخصی خاص خود افرید.همراهی فکری و نظری او با امپرسیونیست ها در مخالفت اشکارش چه با اکادمی و چه با قوانین و ساختار های تصنعی و از پیش تعیین شده(برای ساخت و خلق اثار هنری)و همچنین رویکرد واقع گرایانه او به موضوعات خطوط اصلی فکری وی را تنظیم می کند.اثر او با نام (عصر مفرغ)چنان زنده به نظر می امد و چنان از میثاق های اکادمیک دور بود که رودن به قالب گیری از مدل های زنده متهم شد.با وجود تاکید و اهمیت ماهیت دوگانه نور به عنوان یکی از عناصر اولیه ی هنری کیفیت های بیانی اثار وی متمایز از اثار امپرسیونیستی است.
رودن با وجود این که در سال های اول نام و شهرتی نداشت و با مشکلات مالی دیت به گریبان بود شماری از اثار مهم خود همچون (یحیی معمدان) (ازاد مردان شهر کاله) (متفکر)و (بالزاک)را افرید.(دروازههای دوزخ)که مجموعه ای بزرگ و دربرگیرنده ی تعداد زیادی مجسمه بود در زمان کهنسالی او به عنوان شاهکاری جهانی شناخته شد.وی از سوی خانواده های سلطنتی دربارهای مختلف اروپا سفارش های گوناگونی دریافت کرد و در سال ۱۹۰۳ به عنوان رئیس جامعه ی بین المللی مجسمه سازان و حکاکان نیز انتخاب شد.
The Gates of Hell, Musée Rodin
لینک ثابت
صادق بریرانی از پیش کسوتان هنرگرافیک ایران است که در کنار ارائهٔ آثار گرافیکی به نقاشی نیز میپردازد.
صادق بریرانی در سال ۱۹۲۳(۱۳۰۲) در بندرانزلی زاده شد. در ۱۶ سالگی نقاشی را از درویشی به نام"زرین کلک" آموخت و در۱۳۲۶ برای تحصیل در رشتهٔ نقاشی وارد دانشکده ی هنر های زیبای تهران شد. سپس به امریکا رفت و در دانشگاه ایندیانا تحصیل کرد. بریرانی از سال ۱۳۶۰ در دانشگاههای تهران گرافیک تدریس کرده است. او داور دو سالانهٔ گرافیک برنو،چکسلواکی در ۱۳۵۵ و دو سالانهٔ طراحی گرافیک تهران در ۱۳۷۱ بوده است و در نمایشگاهها و دوسالانههای بسیاری شرکت کرده است.
با وجود این که در دوران تحصیل تأثیر زیادی از هنر اروپا و امریکا گرفت ولی به بیان هنری ایرانی خود وفادار ماند. آثار وی در عین حال که از هنر خوشنویسی قدیمی ایرانی ریشه میگیرند، به گونهای از نقاشی معاصر که "نقاشی حرکتی" نامیده میشود نیز تمایل دارند. او شیوهای در خوشنویسی دارد که خاص خوداوست و بر مبنای حرکت آزاد قلم مو و بر هم ریختن کامل تناسبات و ساختار شکنی برای دستیابی به الفبایی یی جدید است. بریرانی معتقد است که فرم ظاهری کلمات تداعی کنندهٔ معنا و مفهوم هستند و پلی بین درون مفاهیم با دنیای خارج است. تلفیق نقاشی، گرافیک وشعر مشخصهٔ عمدهٔ کارهای اوست. وی به اصل بیان خودانگیخته و نشانگذاریهای اتوماتیک هنری نزدیک میشود که روش سورئالیست هاست، ولی نگرش او اصالتی شرقی دارد و مبتنی بر تعمق و نظاره است که از فلسفه ی شرق نشأت میگیرد.
